Historia

Wieś Kietlin po raz pierwszy wspomniana jest w dokumentach z początku XIII w. . Początkowo stanowiła własność księcia , następnie przeszła w ręce klasztoru w Kamieńcu. Około połowy wieku XV istniał w Kietlinie zamek myśliwski, a teren wokół samej wsi obfitował w stawy. Z 1662 roku pochodzi informacja o pierwszym znanym właścicielu Kietlina. Był nim Joachim von Gellhorn. Po nim dobra kietlińskie przejął Gregor Kleindienst, który służył on jako pułkownik na Węgrzech. Po jego śmierci , w 1673 roku dobra Kietlin dostały się pod zarząd kuratora – wrocławskiego prawnika Daniela Caspara von Lohenstein, słynnego śląskiego poety. Odbudował on dwór oraz przyczynił się do ożywienia gospodarki w okolicy. Ostatecznie wykupił dobra pan von Tschirschky , aczkolwiek zięć Lohensteina - Carl Magnus von Goldfuss miał pieniądze i uzasadnione prawo do pierwokupu.

Sprawa zakończyła się długotrwałym procesem rozstrzygniętym na korzyść tego ostatniego. Goldfuss i jego potomni byli właścicielami Kietlina od 1683 przez 200 lat. Im pałac zawdzięcza swoją przebudowę w stylu barokowym. Z roku 1797 pochodzi informacja o nowych sklepionych pomieszczeniach w cokole zamku, w których znajdowały się pokoje służby i kuchnia. A także o wielkiej sali na pierwszym piętrze, obok której znajdowało się sześć pokoi oraz wielu pomieszczeniach pod dachem. Wokół pałacu rozmieszczone były zabudowania gospodarcze takie jak: łaźnia, piekarnia i stajnia oraz służbówki, magazyn gospodarczy, remizy dla wozów. Znajdowały się tu także dwa źródła i ogród ozdobny, oranżeria oraz ogród "trawiasty i owocowy". W końcu XIX w. ówczesny właściciel wsi, starosta krajowy von Goldfuss, założył szlak turystyczny na Kanonenberg /Górę Działową /. Ostatnimi właścicielami Kietlina byli pan Otto Studt a po nim pan Versen.

W 1929 r. miała miejsce wielka tragedia - niefortunnym zbiegiem okoliczności pałac częściowo spłonął . Remont zakończono w 1935 r.

Po II wojnie światowej pałac pełnił różne role, w tym przystanku i schronienia dla uchodźców. Następnie wszedł w skład gospodarstwa Rolniczej Spółdzielni im. T. Kościuszki w Kietlinie. Mieściły się tu biura, mieszkania a również, przez pewien czas, Klub Książki i Prasy. Przed pałacem był przystanek autobusowy. W zabytkowym parku znajdował się skład  maszynowy. Pod koniec lat 90 – tych XX w. pałac przeszedł w ręce prywatne. Wymagał wówczas generalnego remontu a park uporządkowania. Nowi właściciele przywrócili pałacowi dawną świetność wracając do jego formy z lat 30 tych XX w.